HISTORIA

800 lat temu w Poznaniu

900 letnia tradycja zakonu maltańskiego powołanego do istnienia w momencie zdobycia Jerozolimy w roku 1099 odcisnęła swój ślad niemal we wszystkich krajach Europy. Odcisnęła ślad swojej działalności zbrojnej w obronie chrześcijaństwa i przede wszystkim swojej działalności charytatywnej - opieki nad chorymi.

Już od roku 1187, a więc ponad 800 lat temu powstała w Poznaniu z fundacji biskupa Radwana i księcia Mieszka Starego przy ówczesnym kościele św. Michała komandoria joannicka wraz z hospicjum dla chorych i pielgrzymów.

Od tego momentu kościół przyjął wezwanie patrona zakonu joannitów zwanych później Kawalerami Maltańskimi Św. Jana Chrzciciela, popularnie zwanego św. Janem Jerozolimskim. Po jakimś czasie cała ta dzielnica nazwana została Komandorią lub Maltą. I tak jest do dzisiaj.

Zakon maltański wypełniał swoją charytatywną misję w Poznaniu aż do kasaty pruskiej z roku 1832, która nastąpiła bezpośrednio po śmierci ostatniego komandora maltańskiego Marcina Miaskowskiego.

Czasy zaboru pruskiego nie pozwalały na kontynuowanie pracy zakonu na rzecz społeczeństwa. Jednakże zaraz po I wojnie światowej polscy członkowie zakonu maltańskiego powołali polski  związek kawalerów maltańskich, którego prace przerwała II wojna światowa i czasy komunistyczne.

Zaraz po odzyskaniu niepodległości w roku 1989 polscy kawalerowie maltańscy zaktywizowali swoją działalność również na terenie dawnej Komandorii przy kościele św. Jana Jerozolimskiego na Malcie. I dzięki temu od roku 1992 działa maltańska specjalistyczna przychodnia onkologiczna dla kobiet. Pracuje ona w ramach działalności charytatywno – opiekuńczej parafii i przyjmuje pacjentki na zasadach charytatywnych. Jest to możliwe dzięki zaangażowaniu zakonu maltańskiego oraz 60 świeckich wolontariuszy: lekarzy, pielęgniarek i pozostałego personelu.

Marcin Libicki