1. Ratusz Poznański (Stary Rynek 1)
Muzeum Historii Miasta Poznania, Oddział Muzeum Narodowego, Ratusz od 1954 roku jest siedzibą muzeum, które prezentuje historię Poznania od X wieku do współczesności oraz ekspozycje czasowe. Najstarsza część budowli z XIII i XIV w. W XVI w. gruntownie przebudowany przez Giovanniego Battistę Quadro z Lugano - najcenniejszy obiekt renesansowy środkowej Europy. Najpiękniejsza Sala Renesansowa z oryginalnym kształcie pochodzi z 1555 roku. Zbierała się w niej Rada Miejska.

2. Pręgierz (przed Ratuszem)
Wzniesiony w 1535 roku - napis na trzonie kolumny oznajmia, iż wybudowany został za fatałaszki kucharek. Pręgierz był kilkakrotnie restaurowany w XVIII i XIX wieku. W 1925 roku został wymieniony na kopię dłuta Marcina Rożka, zaś oryginał umieszczono w Muzeum Historii Miasta Poznania.

3. Fontanna Prozerpiny (przed Ratuszem)
Pierwotnie w narożach Starego Rynku umiejscowiono cztery studzienki. Dzieło wykonał rzeźbiarz August Scheps w latach 1758-66. Fontanna ukazuje scenę porwania Prozerpiny przez Plutona. Na cembrowinie są wazony i cztery putta z atrybutami symbolizującymi: delfin (wodę), ptak (powietrze), owoce (ziemię) oraz płomienie (ogień).

4. Muzeum Instrumentów Muzycznych (Stary Rynek 45-47) Oddział Muzeum Narodowego
Mieści się m.in. w tzw. kamienicy Grodzickich, którzy posiadali ją w XV i na początku XVI wieku. Muzeum jest jedynym tego typu zbiorem w Polsce. Przebogate zbiory obejmują instrumenty zarówno europejskie, jak i pozaeuropejskie oraz kolekcję skrzypiec dawnych i współczesnych lutników - wybitne obiekty z XVI I XVII wieku.

5. Dom Bretanii (Stary Rynek 37)
Jest efektem współpracy pomiędzy Poznaniem a Departamentem Ille-et-Vilaine. Prowadzi szeroką działalność gospodarczą i kulturalną, jest miejscem nauki języka francuskiego.

6. Pałac Mielżyńskich (Stary Rynek 90)
W latach 1772-1833 w posiadaniu rodziny Mielżyńskich, którzy na przełomie XVIII i XIX wieku w miejsce kamienicy wkomponowali swą siedzibę magnacką w formach klasycystycznych. W 1806 roku kwaterował tutaj generał Jan Henryk Dąbrowski. W zwieńczeniu elewacji tarcza z herbem Ogończyk-Mielżyńskich, wspierana przez lwy. Obecnie hotel "Dom Turysty".

7. Waga (Stary Rynek 2)
Tutaj mieściła się waga do ważenia towarów sprzedawanych hurtowo. Pierwotny budynek wzniesiono po lokacji miasta, tj. po 1253 roku. W latach 1532-34 wzniesiono nowy gmach, rozbudowany w 1563 roku w formach renesansowych. W roku 1890 Waga została rozebrana - Prusacy postawili tzw. Nowy Ratusz. Po zniszczeniach wojennych rekonstrukcja. Obecnie Urząd Stanu Cywilnego.

8. Muzeum Literackie Henryka Sienkiewicza (Stary Rynek 84) Oddział Biblioteki Raczyńskich
Kamienica w połowie XVI wieku była własnością architekta miejskiego Giovanniego B. Quadro, budowniczego renesansowego Ratusza. Muzeum powstało w 1978 roku z fundacji Ignacego Mosia, prezentowane są dzieła sztuki i pamiątki rzeczowe inspirowane osobą i twórczością pisarza.

9. Pałac Działyńskich (Stary Rynek 78)
Wybudowany w latach 1773-76 późnobarokowy i klasycystyczny, rzeźby na fasadzie wykonano w latach 1790-1815, zalicza się do najwybitniejszych zabytków świeckiej architektury Poznania.

10. Ogródek na tyłach Pałacu Działyńskich w pasie średniowiecznych murów miasta to wyjątkowe i jedyne tego rodzaju założenie w kraju. Obecnie siedziba instytutów Polskiej Akademii Nauk.

11. Figura św. Jana Nepomucena (pierzeja południowa Starego Rynku u wylotu ulicy Wrocławskiej).
Wzniesiona z piaskowca w roku 1724 w pięknych formach późnobarokowych.

12. Wielkopolskie Muzeum Wojskowe (Stary Rynek 9) Oddział Muzeum Narodowego
W drugim nowoczesnym pawilonie ekspozycja muzealna przedstawiająca wkład Wielkopolski w dzieje oręża polskiego. Muzeum obrazuje rozwój broni i uzbrojenia na ziemiach Polski i Europy od XI do XVIII wieku oraz prezentuje powstania narodowe. Osobny fragment ekspozycji to powstanie wielkopolskie (1918-19) i polskie lotnictwo wojskowe.

13. Pałac Górków (ulica Wodna 27)
Jedyny renesansowy pałac Poznania. Wzniesiony w latach 1547-49 na rezydencję magnackiego rodu Górków. W fasadzie przy ulicy Klasztornej wspaniały renesansowy portal z 1548 roku wiodący na wewnętrzny arkadowy dziedziniec. Siedziba Muzeum Archeologicznego.

14. Kościół Pojezuicki - Farny p.w. św. Marii Magdaleny (ulica Gołębia 1)
Najwspanialszy zabytek polskiego baroku. Budowany w latach 1651-1701 przez jezuitów - stanowi kompleks barokowych budowli jezuickich. Portal główny i wielki ołtarz wg projektu Pompeo Ferrari. Po kasacie zakonu jezuitów w roku 1773 majątek ich nieruchomości zostały przekazane Komisji Edukacji Narodowej. W roku 1781 kościół przejęła parafia farna, w zastępstwie zniszczonej nie opodal Kolegiaty św. Marii Magdaleny.

Jędrzej Stefan Płaczkowski