KULTURA

Stefan Gierowski - Obrazy 1957-2000
Muzeum Narodowe w Poznaniu 11 czerwiec - 13 sierpień 2000

Stefan Gierowski - wybitny malarz współczesny, wieloletni profesor warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, w chwili obecnej postrzegany jest jako jeden z najkonsekwentniejszych twórców polskich drugiej połowy XX wieku. Artysta został w roku 1999 laureatem drugiej edycji poznańskiej Nagrody Kolekcjonerów im. Doktora Lecha Siudy.

Urodził się w roku 1925 w Częstochowie. Studiował w ASP w Krakowie w latach 1945-1948. W pierwszym okresie jego pracy widoczny był wpływ postkubistycznej rytmizacji formy oraz uproszczeń z kręgu sztuki naiwnej. Zamknięciem tego etapu oraz zapowiedzią nowego kierunku poszukiwań była pierwsza indywidualna wystawa artysty w Warszawie w roku 1955. Nowe elementy, przewijające się przede wszystkim w coraz dalszym rozluźnieniu zawartości formy, widoczne były również w pracach pokazywanych na Wystawie Młodej Plastyki w Arsenale w roku 1955. Niezwykle konwencjonalnie namalowana "Martwa natura" przyniosła mu nagrodę. Następna z kolei wystawa indywidualna, zorganizowana w Warszawie w roku 1957, utrwala moment dojścia artysty do malarstwa niefiguratywnego, które od tej chwili staje się głównym polem jego zainteresowań. Pierwszy większy pokaz malarstwa Stefana Gierowskiego odbył się w warszawskiej Zachęcie w roku 1967, następny już o charakterze retrospektywnym po dwudziestu pięciu latach także w Zachęcie. I gdy wydawało się, że wystawa sprzed ośmiu lat stała się podsumowaniem tej niezwykle ważnej twórczości, artysta zaskoczył obserwatorów swego malarstwa, malując w latach dziewięćdziesiątych nowe serie. One to tworzą ekspozycję w Muzeum Narodowym. Pomimo ujętego w klamry dat 1957-2000, wydawałoby się pokazu retrospektywnego, płótna z ostatnich lat dominują na tej wystawie. Kompozycje wcześniejsze dyskretnie wskazują na przebytą drogę, której kulminacją jest ponad 60 obrazów z ostatniej dekady.

Wystawa prezentuje ponad 90 płócien z lat 1957-2000 pochodzących z kolekcji własnej artysty, ze zbiorów Galerii Sztuki Współczesnej Zachęta w Warszawie, Muzeum Narodowego w Poznaniu i kolekcji prywatnych. Ekspozycja ukazuje ewolucję malarstwa Stefana Gierowskiego - od płócien inspirowanych informelem, poprzez zauroczenie unizmem, po ostatnie kompozycje będące grą barwną z użyciem wielkich powierzchni czystego koloru.

Twórczość malarska Stefana Gierowskiego należy do najbardziej interesujących osiągnięć sztuki polskiej drugiej połowy XX wieku. Tak o jego malarstwie na początku lat dziewięćdziesiątych pisał prof. Mieczysław Porębski - "Gierowski jest w swoim malarstwie wolny od wszystkiego. Żadnego cyrku, żadnych bebechów, żadnych melodramatycznych odniesień, martyrologicznych manifestacji, nic z tych rzeczy. Sama powaga malarskiego procederu właśnie, pokrywanie farbami płótna tak, żeby było pokryte w sposób nie budzący wątpliwości, a równocześnie zawsze nowy, zaskakujący, nieoczekiwany. A tym samym na jakiś sposób przekorny".